บทที่ 3 คุกเข่าอ้อนวอน และความจริงที่ถูกเปิดเผย
ณ สำนักงานใหญ่ ฟู่กรุ๊ป
ฟู่ซือเยว่ยังคงยืนตัวแข็งทื่อ โทรศัพท์มือถือที่ร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดังเมื่อครู่นี้ยังคงกองอยู่แทบเท้า ในหัวของเขาอื้ออึงไปด้วยน้ำเสียงหวานใสทว่าเย็นเยียบของ 'หลินหว่านอี' ที่เพิ่งโทรมาเยาะเย้ยและเปิดเผยความจริงเรื่องการดึงเงินทุนกลับ
เขาพยายามหลอกตัวเองว่านี่คือความฝัน ผู้หญิงจืดชืดที่ต้องพึ่งพาเงินเดือนจากเขา และยอมเป็นคนใช้ซักกางเกงในให้เขามาตลอดสามปี จะกลายเป็น 'กู้หว่านอี' คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งได้อย่างไร! แต่ความเป็นจริงตรงหน้าช่างโหดร้าย หลี่ฮ่าว เลขาคนสนิทที่ยืนเหงื่อแตกพลั่กอยู่ด้านข้าง เป็นเครื่องยืนยันชั้นดีว่าหายนะได้มาเยือนแล้วจริงๆ
"ท่านประธานครับ! หุ้นของบริษัทเรากำลังถูกเทขายทิ้งอย่างหนักจนดิ่งลงเหว! ผู้ถือหุ้นรายใหญ่กำลังเรียกร้องให้จัดประชุมบอร์ดบริหารฉุกเฉินภายในบ่ายนี้ครับ!" หลี่ฮ่าวรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
ขณะเดียวกัน บานประตูห้องทำงานก็ถูกผลักออก ป๋ายรั่วซีที่เพิ่งเดินทางมาถึงบริษัทรีบเดินเข้ามาหาเขา เธอพยายามตีหน้าซื่อและแสร้งทำท่าทีอ่อนแอเหมือนคนป่วยหนัก
"ซือเยว่คะ เกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมพนักงานข้างนอกถึงวิ่งวุ่นหน้าตาตื่นกันขนาดนั้น?" ป๋ายรั่วซีเอ่ยถามพลางเกาะแขนฟู่ซือเยว่ไว้แน่น
ฟู่ซือเยว่หันขวับไปมองหน้าหญิงสาวที่เป็นรักแรกและกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ "รั่วซี สัญญาของ 'ห่าวเทียนแคปปิตอล' ที่คุณเป็นคนดึงมาให้บริษัทเรา... คุณพอจะติดต่อผู้บริหารของพวกเขาได้ไหม? เมื่อสิบนาทีก่อน พวกเขาเพิ่งประกาศยกเลิกสัญญาการลงทุนทั้งหมดกับเราอย่างกะทันหัน! "
ป๋ายรั่วซีหน้าถอดสีซีดเผือดยิ่งกว่าเดิม "ย... ยกเลิกเหรอคะ? จะเป็นไปได้ยังไง ก็ฉันให้คนรู้จัก..."
เธอพูดตะกุกตะกัก เพราะแท้จริงแล้วเธอไม่ได้มีเส้นสายหรือรู้จักนักลงทุนต่างชาติที่ไหนเลย สัญญานั้นส่งมาถึงบริษัทอย่างเป็นปริศนาเมื่อเดือนก่อน เธอเพียงแค่สวมรอยรับความดีความชอบไว้เพื่อให้ฟู่ซือเยว่ประทับใจ ซึ่งตอนนี้ฟู่ซือเยว่เพิ่งได้รู้ความจริงจากปากหลินหว่านอีว่า ห่าวเทียนแคปปิตอลเป็นเพียงบริษัทเปลือกหอยของตระกูลกู้ และเส้นสายธนาคารทั้งหมดก็คือเงินอัดฉีดจากหลินหว่านอีเอง
"หว่านอี... เป็นฝีมือของหลินหว่านอีทั้งหมด..." ฟู่ซือเยว่พึมพำอย่างคนเสียสติ เขานึกย้อนไปถึงรถโรลส์-รอยซ์ แฟนทอม สีดำเงางามจำนวนยี่สิบคันที่ขับมาจอดเรียงรายหน้าคฤหาสน์เมื่อคืนนี้ "เธอคือคุณหนูใหญ่ตระกูลกู้จริงๆ! "
"อะไรนะคะ!?" ป๋ายรั่วซีเบิกตากว้าง ความอิจฉาและความกลัวพุ่งพล่านในใจ เธอจำได้ดีถึงสายตาเหยียดหยามของคุณนายฟู่ที่ด่าทอหลินหว่านอีว่าเป็นเพียงผู้หญิงหิวเงินชั้นต่ำ "เป็นไปไม่ได้ค่ะซือเยว่! ผู้หญิงกำพร้าแบบนั้นจะเป็นคุณหนูตระกูลหมื่นล้านได้ยังไง มันต้องเป็นแผนลวงโลกของเธอแน่ๆ! "
"หุบปากเถอะรั่วซี!" ฟู่ซือเยว่ตวาดใส่รักแรกของเขาเป็นครั้งแรก "ธนาคารใหญ่ห้าแห่งส่งจดหมายระงับการปล่อยกู้และทวงหนี้คืนภายใน 24 ชั่วโมง ใครมันจะสร้างฉากลวงโลกได้ใหญ่โตขนาดนี้ถ้าไม่ใช่ผู้มีอำนาจล้นฟ้า!"
ณ สำนักงานใหญ่ กู้กรุ๊ป (Gu Group)
ตัดภาพมาที่ชั้นบนสุดของตึกระฟ้าใจกลางเมืองหลวง กู้หว่านอีในชุดสูทผู้บริหารหญิงจากห้องเสื้อชาแนลคอลเลกชันล่าสุด นั่งไขว่ห้างอย่างสง่างามอยู่บนเก้าอี้ประธานบริหาร แววตาของเธอเยือกเย็นและทรงอำนาจ แตกต่างจากหญิงสาวที่เคยใส่เสื้อผ้าราคาถูกและมีรอยเปื้อนจากการทำครัวอย่างสิ้นเชิง
'เฉินซิง' เลขาหนุ่มคนสนิทที่ดูแล 'กองทุนลับ' ให้กับเธอ เดินเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตรายงานผลในมือ "คุณหนูใหญ่ครับ การระงับเม็ดเงินและดึงเช็คค้ำประกันเงินกู้ของตระกูลฟู่เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้ฟู่กรุ๊ปขาดสภาพคล่องอย่างหนัก หากไม่มีเงินทุนอัดฉีดภายในวันนี้ พวกเขาจะต้องถูกฟ้องล้มละลายอย่างแน่นอนครับ"
"ทำได้ดีมาก" กู้หว่านอียกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เยียบเย็นราวกับมัจจุราชที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่ง "ฟู่ซือเยว่เคยชี้หน้าด่าฉันว่าเงินที่ฉันเอามาช่วยพยุงบริษัทเป็นแค่เศษเงิน ฉันก็แค่เรียก 'เศษเงิน' ของฉันคืนมา... เฉินซิง ปล่อยข่าวออกไปในแวดวงธุรกิจว่า 'กู้กรุ๊ป' ยินดีจะเข้าซื้อกิจการและล้างหนี้ทั้งหมดให้ฟู่กรุ๊ป แต่มีข้อแม้เพียงข้อเดียว... ประธานฟู่ต้องมาเจรจาด้วยตัวเองที่นี่"
"รับทราบครับคุณหนูใหญ่!" เฉินซิงโค้งรับคำสั่ง
ช่วงบ่าย ณ ล็อบบี้ กู้กรุ๊ป
ฟู่ซือเยว่ไม่มีทางเลือกอื่น ฟู่กรุ๊ปที่เขากอบกู้มาด้วยความยากลำบากกำลังจะพังพินาศลงในชั่วข้ามคืน เขาจึงต้องแบกหน้าอันหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดมาที่ตึกสำนักงานใหญ่ของกู้กรุ๊ป เพื่อขอเข้าพบ 'ผู้บริหารระดับสูง' ที่เสนอตัวเข้าซื้อกิจการ โดยมีป๋ายรั่วซีเดินตามมาติดๆ
"ซือเยว่คะ ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะช่วยคุณพูดเอง ประธานกู้จะต้องเห็นใจพวกเราแน่ๆ" ป๋ายรั่วซีเอ่ยเสียงหวาน เธอหวังจะใช้เสน่ห์และความน่าสงสารอ้อนวอนผู้บริหารของตระกูลกู้ เพื่อกอบกู้สถานการณ์และรักษาตำแหน่งว่าที่นายหญิงตระกูลฟู่ของตนไว้
พนักงานต้อนรับนำทางทั้งสองขึ้นลิฟต์ VIP ไปยังชั้นผู้บริหารระดับสูง เมื่อบานประตูไม้บานใหญ่ของห้องประชุมเปิดออก ฟู่ซือเยว่และป๋ายรั่วซีก็รีบก้าวเข้าไปด้วยท่าทีนอบน้อมที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้เคยทำมา
"สวัสดีครับท่านประธาน ผมฟู่ซือเยว่ ประธานฟู่กรุ๊ป..."
คำพูดแนะนำตัวของฟู่ซือเยว่ถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อเก้าอี้ประธานตัวใหญ่ที่หันหลังให้พวกเขากำลังค่อยๆ หมุนกลับมา
ผู้หญิงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้น มีใบหน้าสะสวยงดงาม รูปร่างสมส่วนในชุดแบรนด์เนมราคาแพงระยับ ดวงตากลมโตที่เคยทอดมองเขาด้วยความรักและเทิดทูน บัดนี้กลับฉายแววเยือกเย็นและว่างเปล่าราวกับก้นบึ้งของมหาสมุทร
"ไง... อดีตสามี" กู้หว่านอีเอ่ยทักทายเสียงเรียบ น้ำเสียงเดียวกับที่โทรหาเขาเมื่อเช้านี้
"หลินหว่านอี!?" ฟู่ซือเยว่และป๋ายรั่วซีอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความช็อกสุดขีด ราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ
"นี่แกเข้ามานั่งตรงนี้ได้ยังไง! รปภ.! มีใครอยู่ไหม รีบมาลากตัวผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้ออกไปเดี๋ยวนี้!" ป๋ายรั่วซีแผดเสียงร้องด่าทอ ลืมคราบหญิงสาวขี้โรคผู้อ่อนแอไปจนหมดสิ้น "แกแอบอ้างลักลอบเข้ามาในกู้กรุ๊ปเพื่อมาป่วนซือเยว่ใช่ไหม! แกมันหน้าด้านจริงๆ!"
เฉินซิง เลขาหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านข้างก้าวออกมาข้างหน้า ก่อนจะตวาดด้วยน้ำเสียงกึกก้องและทรงพลัง
"ระวังคำพูดของพวกคุณด้วย! ผู้หญิงที่พวกคุณกำลังเสียมารยาทด้วยคือ 'กู้หว่านอี' ประธานบริหารคนใหม่ของกู้กรุ๊ป และทายาทอันดับหนึ่งแห่งตระกูลกู้!"
เพล้ง!
ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางกะโหลก ฟู่ซือเยว่เข่าอ่อนทรุดลงกับพื้นห้องประชุมทันที ผู้หญิงที่เขายัดเยียดหนังสือสัญญาหย่าขาดให้เมื่อคืน ผู้หญิงที่แม่ของเขาโยนเงินห้าแสนหยวนให้เป็นค่าตัว คือคนที่กำชีวิตของเขาและฟู่กรุ๊ปไว้ในกำมือ!
กู้หว่านอีค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหาฟู่ซือเยว่ที่คุกเข่าสั่นเทาอยู่บนพื้น เธอหยิบเอกสารปึกหนึ่งจากมือเลขา แล้วโยนลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าเขา คล้ายคลึงกับเหตุการณ์ที่เขาโยนใบหย่าใส่หน้าเธออย่างไม่มีผิดเพี้ยน
"เซ็นซะ ฟู่ซือเยว่" กู้หว่านอีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด เลียนแบบคำพูดของเขาเมื่อคืนนี้ "นี่คือสัญญาโอนหุ้นทั้งหมดของฟู่กรุ๊ปให้เป็นของกู้กรุ๊ป... อ้อ และก่อนจะเซ็น อย่าลืมคุกเข่ากราบขอโทษฉันด้วยล่ะ ถือซะว่าฉันทำบุญให้เด็กตาดำๆ ในท้องของผู้หญิงแพศยาคนนั้นก็แล้วกัน"
